Łukasz Banaszek, rocznik 1984, doktorant Instytutu Prahistorii, Wydziału Historycznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zainteresowany wykorzystaniem Systemów Informacji Przestrzennej oraz metod teledetekcyjnych w archeologii. Prowadzi badania nad wybranymi zalesionymi archeologicznymi krajobrazami Pomorza z zastosowaniem lotniczego skanowania laserowego oraz innych metod prospekcji archeologicznej.

Celem realizowanego projektu jest identyfikacja, na podstawie danych z lotniczego skanowania laserowego, znajdujących się w lasach Pomorza stanowisk archeologicznych posiadających własną formę terenową (np. kurhanów, grodzisk), które z racji swojego położenia pozostawały poza dotychczasowymi możliwościami prospekcji. Wyniki badań pozwolą na skuteczniejszą ochroną, zarządzanie oraz promocją dziedzictwa archeologicznego Pomorza. Dzięki rozpoznaniu nowych stanowisk archeologicznych na podstawie danych ze skanowania laserowego możliwe będzie objęcie ich ochroną konserwatorską i zatrzymanie procesów destrukcji dziedzictwa np. wskutek prowadzonej intensywnej gospodarki leśnej. Jednocześnie stworzona zostanie przestrzenna baza danych o wszystkich znanych stanowiskach archeologicznych badanych obszarów, która w znaczący sposób pozwoli usprawnić prowadzoną przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków politykę zarządzania dziedzictwem kulturowym.

Tomasz Berezowski, rocznik 1986, doktorant Zakładu Hydrologii i Zasobów Wodnych w Katedrze Inżynierii Wodnej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół wykorzystania danych pochodzących z teledetekcji satelitarnej w modelach hydrologicznych.

W nagrodzonym projekcie zgłębia możliwości jakie daje innowacyjna metoda zwiększania rozdzielczości spektralnej zdjęć satelitarnych. Metoda ta umożliwia zmianę ogólnodostępnych zdjęć multispektralnych na zdjęcia hiperspektralne, które pozwalają uzyskać dokładniejsze informacje o środowisku. Wspomniane zdjęcia posłużą do wyznaczenia parametrów środowiska, których potencjał zostanie przetestowany w modelu hydrologicznym. Rezultatem projektu będzie dokonanie oceny, czy metoda zwiększania rozdzielczości spektralnej ma praktyczne zastosowanie. Jeżeli projekt to potwierdzi, naukowcy i inne grupy docelowe otrzymają narzędzie pozwalające uzyskać znacznie więcej danych ze zdjęć satelitarnych niż było to możliwe do tej pory, za pomocą standardowych metod. W przyszłości umożliwi to lepsze i dokładniejsze rozpoznanie procesów zachodzących w środowisku oraz ocenę jego stanu.

Joanna Gudowicz, rocznik 1983, doktorantka Pracowni Analiz Geoinformacyjnych Instytutu Geoekologii i Geoinformacji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Główny nurt badań prowadzonych przez doktorantkę dotyczy zastosowania systemów informacji geograficznej i numerycznych modeli hydrologicznych do symulacji obiegu wody i stowarzyszonych z nią substancji w warunkach zlewni młodoglacjalnej. Podejmuje także badania z zakresu wykorzystania metod i technik geoinformacyjnych w analizie denudacji antropogenicznej na szlakach turystycznych w obszarach górskich. Współuczestniczy w ogólnopolskim programie Zintegrowanego Monitoringu Środowiska Przyrodniczego, wykonując mapy pokrycia i użytkowania terenu w oparciu o wysokorozdzielcze obrazy satelitarne. Szczególnie angażuje się w działalność dydaktyczną związaną z GIS, prowadząc zajęcia dla studentów polskich i zagranicznych, doktorantów i pracowników Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM oraz podczas corocznych Warsztatów Geograficznych Komitetu Nauk Geograficznych PAN, poświęconych tematyce geoinformacyjnej. Czas wolny przeznacza na turystykę pieszą i rowerową.

Piotr Tompalski, rocznik 1983, doktorant Laboratorium GIS i Teledetekcji w Katedrze Ekologii Lasu Wydziału Leśnego Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Prowadzi badania nad zastosowaniem nowoczesnych technologii pozyskiwania danych przestrzennych w leśnictwie, ochronie przyrody oraz rekultywacji. W badaniach tych skupia się w szczególności na wykorzystaniu lotniczego i naziemnego skaningu laserowego w celu określania wybranych cech taksacyjnych drzew, drzewostanów oraz roślinność wysokiej terenów miejskich, a także opracowania nowych wskaźników opisujących strukturę roślinności oraz sposobu wypełnienia przez nią przestrzeni. Jest autorem i współautorem wielu publikacji naukowych, w tym publikacji o zasięgu międzynarodowym. Udziela się również w Sekcji Geomatyki Koła Naukowego Leśników, przekazując wiedzę z zakresu Systemów Informacji Przestrzennej, swoim młodszym koleżankom i kolegom, studentom Wydziału Leśnego. Czas wolny poświęca fotografii i turystyce górskiej.